یکی از خلاق ترین نویسنده هاست، نوشتن کار حرفه ایش نیست اما اونقدر خلاقه و اونقدر سبک نوشتنش خاصه و اونقدر آدمیه که با خودش راحته که حتماً نوشته های بدون امضاش هم قابل شناسایی هستند. مثل اکثر وبلاگ نویس های هم دوره ی خودش کمتر می نویسه اما قدیمی های بلاگستان می شناسنش و خودشو و نوشته هاشو دوست دارند، دختر خاله ی عزیز من به گردن ویولون زن منم حق داره، همیشه کمکم کرده و همراهم بوده، بهترین خاطره های دنیای مجازی من همیشه با انسی بوده که هیچ وقت فراموش شدنی نخواهند بود. لبخند ملیح
نمی دونم تاثیر بهاره، شنبه ست یا چی! اما از صبح دلم می خواد کارهای نیمه تمام رو تموم کنم، دلم می خواد مرتب کنم، دلم می خواد شخم بزنم ، بکارم. ای میل های یاهو! رو پاکسازی کردم وسط کارهای روزانه و شرم هم نداشتم که هزار تا کار رو سرم ریخته، باز راضی نشدم، این شد که اومدم اینجا. حس کردم باید حرف بزنم. از همین جنس جزییات بگم. فکر می کنم وقتی اینجا نمی نویسم ارتباطم با احساساتو افکارم گم میشه. جاهای دیگه حرف می زنم اما نمی دونم چرا اینجا ذهنمو مرتب می کنه. فکر کنم باز هم بنویسم در این اتاقک خاک گرفته...
نظرات